MUHTASARUL MEANİ FİL BELÂĞAT مختصر المعاني في البلاغة

İmam Taftâzânî’nin (792 h) "Muhtasaru’l-Me‘ânî" adlı eseri, "Telhîsu’l-Miftâh"’ın bir şerhidir.
"Telhîsu’l-Miftâh" ise İmam el-Kazvînî’nin (739 h) eseri olup, belagat ilmindeki en büyük metinlerden biridir.
Âlimler bu eser üzerine pek çok şerh yazmışlardır. Bu şerhlerden biri de İmam Taftâzânî’nin "el-Mutavvel" adlı şerhidir. Daha sonra İmam Taftazani bizzat kendisi bu şerhi kısaltıp derleyerek eserine "el-Muhtasar" adını vermiştir. Bu eser, üç belagat sanatını -meânî, beyân ve bedî‘– metodik ve titiz bir üslupla ele almaktadır. Bu muazzam eser, belagat ilminin temel kitaplarından biri hâline gelerek,  medreselerde ve ilahiyat fakültelerinde belâgat derslerinde temel kaynak olarak kullanıla gelmiş olup, Arap dili ve edebiyatı alanında çalışan araştırmacılar için de vazgeçilmez bir başvuru kaynağıdır.​