Asayı Musa

Asayı Musa

Azîz, sıddîk kardeşlerim! Mâdem Risâle-i Nûr, makine ile ta‘âmmüm etmeye başlamış ve mâdem felsefe ve hikmet-i cedîdeyi okuyan mektebliler ve mu‘allimler çoklukla Risâle-i Nûr’a yapışıyorlar. Elbette bir hakîkat beyân etmek lâzım geliyor. Şöyle ki: Risâle-i Nûr’un şiddetle tokat vurduğu ve hücûm ettiği felsefe ise mutlak değildir, belki muzır kısmınadır. Çünkü felsefenin hayât-ı ictimâ‘iye-i beşeriyeye ve ahlâk ve kemâlât-ı insâniyeye ve sanatın terakkîyâtına hizmet eden felsefe ve hikmet kısmı ise Kur’ân ile barışıktır. Belki Kur’ân’ın hikmetine hâdimdir, mu‘âraza edemez. Bu kısma Risâle-i Nûr ilişmiyor. İkinci kısım felsefe ise dalâlete ve ilhâda ve tabîat bataklığına düşürmeye vesîle olduğu gibi sefâhet ve lehviyât ile gaflet ve dalâleti netîce verdiğinden ve sihir gibi hârikalarıyla Kur’ân’ın mu‘cizekâr hakîkatleriyle mu‘âraza ettiği için Risâle-i Nûr ekser eczâlarında mîzânlarla ve kuvvetli ve bürhânlı muvâzenelerle felsefenin yoldan çıkmış bu kısmına ilişiyor, tokatlıyor; müstakîm, menfa‘attar felsefeye ilişmiyor. Onun için mektebliler, Risâle-i Nûr’a itirâzsız çekinmeyerek giriyorlar ve girmelidirler. Fakat gizli münâfıklar nasıl ki bir kısım hocaları bütün bütün ma‘nâsız ve haksız bir tarzda, ehl-i medresenin ve hocaların hakîkî mâlı olan Risâle-i Nûr aleyhinde isti‘mâl ettikleri gibi; bazı felsefecilerin enâniyet-i ilmiyelerini tahrîk edip Nûrlar aleyhinde isti‘mâl etmek ihtimâline binâen, bu hakîkat Asâ-yı Mûsâ ve Zülfikār Mecmû‘aları başında yazılsa münâsib olur. Said Nursî